Izerskohorske Bučina to pierwszy przyrodniczy obiekt w Czechach wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Rozciąga się na północnych stokach Gór Izerskich i chroni rozległe lasy bukowe, głębokie wąwozy, formacje skalne, górskie potoki oraz miejsca z widokami na Frýdlantsko. Należy do najcenniejszych obszarów przyrodniczych północy i jednocześnie do najbardziej imponujących miejsc na piesze wycieczki w Górach Izerskich.
Narodowy Rezerwat Przyrody Izerskohorske Bučina zajmuje około 27 km² i jest największym obszarem chronionym Gór Izerskich. Jego urok nie opiera się na jednej dominancie, ale na całym krajobrazie. Dobrymi punktami wyjścia do odkrywania buczyn są na przykład Hejnice, Bílý Potok, Lázně Libverda, Raspenava oraz Oldřichov v Hájích.
Skalne punkty widokowe
Skalne punkty widokowe należą do najmocniejszych doświadczeń Izerskohorske Bučina. Na trasach można odkryć Špičák, Skalní hrad, Krásná Máří, Ořešník, Paličník, Hajní kostel, Frýdlantské cimbuří albo Polední kameny, najwyżej położony punkt buczyn. Nagrodą są widoki na Frýdlantsko, Górne Łużyce, szczyty Gór Izerskich i głębokie lasy – krajobraz, dla którego warto wyruszyć pieszo i bez pośpiechu.
Wodospady
Woda w Izerskohorske Bučina pokazuje góry od ich bardziej żywiołowej strony. Do najbardziej wyrazistych miejsc należą Štolpišské vodopády w dolinie Malý Štolpich i Velký Štolpich, gdzie górskie potoki przedzierają się przez wąwozy między bukami i kamieniami. Warto odwiedzić także Vodopád Černého potoka, uznawany za najbardziej stromy i najbardziej wodny wodospad Gór Izerskich, oraz Vodopády Hájeného potoka, które zdobią północno-wschodnią część buczyn systemem mniejszych kaskad.
